در مورد برده داری مسأله اساسی اینجاست که اگر واقعاً مسیحیت مخالف برده داری بود اولاً به بردگان دستور نمی داد مانند خداوندشان از رابابانشان اطاعت کنند!!!

و در ثانی به اربانانشان هم اعلام می کرد که بردگان خودتان را آزاد کنید و برده جدید نخرید و برده فروشی و برده داری را هم ممنوع است!!!

نه اینکه تا همین قرن نوزدهم فروش برده رواج کامل و گسترده ای داشته باشد!!!

 

نکته جالب اینجاست که خود کلیسا حامی برده داری و برده داران بود!!

 

” اسقف اعظم کانتربری دکتر روآن ویلیامز به خاطر حمایت های گذشته کلیسا از مسئله برده داری، رسماً عذر خواهی کرد و از خداوند خواست که گناه کلیسا را در رابطه با سهمی که نسبت به پدید آمدن مسئله برده داری داشته است ببخشد. رهبر دینی هفتاد و هفت میلیون مسیحی انگیلیکنی در سراسر جهان با حضور در مراسم دویستمین سالگرد تصویب قانون منع برده داری در انگلستان گفت: این باعث شرم کلیسا است که از قانون برده داری حمایت کرده است و در مقطعی از زمان باعث پدید آمدن زمینه های این رفتار شده است.

لازم به ذکر است که بیش از ده میلیون انسان سیاه در طول ۳۵۰ سال از سرزمین های آفریقایی به عنوان برده به کشورهای اروپایی و آمریکا آورده شده و به بند کشیده شدند یعنی رقمی حدود هشتاد هزار نفر در هر سال. این افراد مجبور به کار کردن در مزارع شکر و پنبه بودند و صاحبان آنها ظلم های بسیاری در حق آنها روا می داشتند.

رورد سیمون یکی از فعالان اجتماعی و از سخنرانان مراسم یاد شده در سخنرانی خود گفت: کلیسا باید بپذیرد که او هم مانند همه ما گناهکار بوده و مسئولیت آنچه اتفاق افتاده به گردن آن هم بوده است. گویی همه ما در مسئله برده داری انسان ها مقصر بوده ایم و اکنون وظیقه همه ما است که از این بابت عذر خواهی کنیم و تاریخ گذشته خود را تنها مقصر ماجرا ندانیم. او همچنین گفت که بسیاری از آبای کلیسا خود از جمله سفارش دهندگان برده بوده اند و از آنها در مزارع خود استفاده می کردند.

چنان که در سال ۱۸۳۳ اسقف اعظم منطقه Exeter بعد از این که مجبور به آزادی ۶۶۵ برده سیاهپوست شد مبلغی بالغ بر ۱۲۷۲۹ پوند را به عنوان خسارت دریافت کرد. ”

 

[روزنامه شرق ، شماره ۷۹۶ به تاریخ ۱۰/۴/۸۵، صفحه ۲۱ (حکمت شادان)]